Mammillaria Theresae

Mammillaria theresae to bardzo mały kaktus; nawet gdy osiągnie dojrzałość, można go łatwo podnieść jedną ręką. Chociaż ma kolce, nie są one niebezpieczne dla człowieka. Wręcz przeciwnie, podczas przenoszenia go, na przykład podczas przesadzania, należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ można je przypadkowo usunąć.

Nie wyrządziłoby mu to żadnej szkody, a już na pewno nie poważnej, ponieważ odrósłby w krótkim czasie. Najlepiej jednak zrobić to prawidłowo, poświęcając na to tyle czasu, ile potrzeba i uważając, aby nie uszkodzić rośliny. Jak jednak wygląda ten kaktus? I jak należy o niego dbać?

Pochodzenie i cechy Mammillaria Theresae

Mammillaria theresae to niewielki kaktus endemiczny dla Meksyku, a konkretnie dla Durango, gdzie rośnie na pustyniach, często wśród skał, jak widać na powyższym zdjęciu. Jego ciało jest kuliste, choć z biegiem lat przybiera kształt kolumny, osiągając około 5 centymetrów wysokości i 1-3 centymetrów grubości . Zwykle rośnie pojedynczo, ale rozgałęzienia nie są rzadkością.

Jak wszystkie gatunki Mammillaria , ma na ciele kilka wypustek zwanych guzkami. Są one cylindryczne, a na ich końcu znajduje się otoczka, z której wyłania się 22-35 białawych, pierzastych, promienistych kolców, charakterystycznych dla tego gatunku. Z tych guzków wyrastają również kwiaty, fioletowe lub białe, o średnicy około 2 centymetrów . Owoce są bardzo małe, o średnicy około 1 centymetra, i zawierają czarne nasiona.

Zgodnie z Czerwoną Listą Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) gatunek ten znajduje się na liście gatunków zagrożonych .

Jak o siebie dbasz?

Jeśli nie masz miejsca na duże kaktusy i/lub wolisz mniejsze, to Mammillaria theresae może być świetną opcją . Warto jednak pamiętać, że jest dość wymagająca, ponieważ nadmierne podlewanie może szybko doprowadzić do jej gnicia, a posadzenie jej w bardzo zbitej glebie może ją zmiękczyć i ostatecznie doprowadzić do jej obumarcia.

Dlatego ważne jest, aby znać jego potrzeby , aby mógł się prawidłowo rozwijać. Dzięki temu możemy zapewnić mu kwitnienie w każdym sezonie.

Lokalizacja

Ten kaktus należy umieścić w słonecznym miejscu . Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ jeśli był on przechowywany w szkółce, nie wystawiaj go na bezpośrednie działanie promieni słonecznych zaraz po powrocie do domu, ponieważ może się przypalić. Aby tego uniknąć, lepiej jest wystawić go na zewnątrz, na świeże powietrze, ale w cieniu (z dużą ilością jasnego światła).

Po około 15 dniach możemy zacząć się do niego powoli przyzwyczajać, wystawiając go na działanie promieni słonecznych co tydzień przez nieco dłużej. Jeśli w którymś momencie zobaczymy, że zaczyna się palić, zanim zacznie się palić, umieścimy go z powrotem w cieniu. Stopniowo przyzwyczai się do słońca.

Gleba lub podłoże

• ogród: rośnie na glebach piaszczystych lub kamienistych, dlatego wymaga, aby gleba szybko odprowadzała wodę, a także szybko wysychała, gdy staje się wilgotna. Dlatego też, jeśli chcemy mieć go w ogrodzie, warto zrobić otwór o wymiarach ok. 50 x 50 cm i pokryć jego boki poza podstawą siatką zacieniającą. Taka siatka zapobiegnie mieszaniu się podłoża, które zamierzamy umieścić, czyli kości policzkowej, z ziemią ogrodową. Następnie dodajemy wspomniany pumeks i sadzimy kaktusa.
• Doniczka: ponieważ jest bardzo wrażliwy na nasiąkanie wodą, polecam stosowanie podłoży typu pumeks (w sprzedaży) tutaj) lub akadama (na sprzedaż tutaj) z kiryuzuną (na sprzedaż tutaj) w równych częściach, zwłaszcza jeśli mieszkamy na obszarze o wysokiej wilgotności.

Nawadnianie i abonent

Podlewanie jest najłatwiejszą częścią, ponieważ Mammillaria theresae należy podlewać dopiero wtedy, gdy gleba jest całkowicie sucha . To roślina, która dość dobrze znosi suszę, więc nie musisz się tym zbytnio martwić. Właściwie wystarczy podlewać ją raz w tygodniu, a zimą nawet rzadziej.

Z drugiej strony, będziemy go regularnie nawozić wiosną i latem . Do gruntu dobrze sprawdzą się nawozy granulowane lub w proszku, ale jeśli rośnie w doniczce, lepiej użyć płynnych nawozów do kaktusów (takich jak ten ). W każdym przypadku należy przestrzegać instrukcji na opakowaniu, aby uniknąć poparzenia korzeni.

Mnożenie

Rozmnaża się ją przez nasiona, a czasami przez sadzonki. Najlepszy czas to wiosna, a nawet wczesne lato. Nasiona należy wysiewać w doniczkach o szerokości większej niż wysokość, używając ziemi do kaktusów. Po umieszczeniu w miejscu nasłonecznionym lub półcienistym, podłoże powinno być stale wilgotne, ale nie podmokłe. Rośliny kiełkują po około miesiącu.

Sadzonki pobiera się z odrostów Mammillaria theresae . Muszą mieć co najmniej 2 centymetry długości i ścinać je uprzednio zdezynfekowanym nożem. Dobrym pomysłem jest również zanurzenie podstawy sadzonek w ukorzeniaczu, a następnie posadzenie ich w doniczkach wypełnionych wermikulitem. W półcieniu ukorzeniają się po około 15 dniach.

Zarazy i choroby

To kaktus, który może paść ofiarą wełnowców . Jednak szkodnikami, które wyrządzają największe szkody, są ślimaki , dlatego ważne jest, aby trzymać je z dala od rośliny.

Ponadto, gdy doda się więcej wody niż to konieczne, korzenie stają się podatne na choroby przenoszone przez grzyby, takie jak phytophthora.

Wiejskość

Wytrzymuje bardzo lekkie przymrozki do -1ºC.

Znałeś tego kaktusa?