Czy widzieliście kiedyś tak zwarty i okrągły sukulent, który nie jest kaktusem? Jego naukowa nazwa to Euphorbia obesa i jest jedną z najpopularniejszych roślin wśród kolekcjonerów i miłośników tych, które doprowadzają nas do szału.
Są tak łatwe w pielęgnacji i tak małe, że nie sposób nie kupić jednego, gdy tylko się je zobaczy. Ale poza tym wszystkim, wciąż jest tyle do odkrycia …
Euphorbia obesa to naukowa nazwa rośliny endemicznej dla Afryki Południowej, a konkretnie Prowincji Przylądkowej, należącej do rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae). Została opisana przez Josepha Daltona Hookera i opublikowana w czasopiśmie „Botanic Magazine” w 1903 roku.
Ma zaokrąglony kształt, o średnicy około 6 cm u młodych osobników i do 15 cm u dorosłych, oraz maksymalnej wysokości 30 cm . Posiada łącznie osiem żeber ozdobionych małymi, jasnymi wypustkami. Chociaż jest zielony, pod wpływem światła słonecznego widoczne są obszary czerwieni i fioletu. Jak wszystkie wilczomleczowate, zawiera toksyczny lateks.
Kwiaty pojawiają się latem , ale nie mają one dużej wartości ozdobnej, ponieważ są bardzo małe i praktycznie nieistotne. Wyrastają one z wierzchołka rośliny – ze środka.
Rośnie dość wolno, dlatego zdecydowanie odradzam sadzenie go w gruncie. Najlepiej trzymać go w doniczce i cieszyć się nim codziennie, uważnie kontrolując podlewanie, które powinno być bardzo rzadkie, a przede wszystkim chroniąc go przed mięczakami (ślimakami) moskitierą, piwem lub ziemią okrzemkową.
Tak, stosując tylko to i nawożąc ją nawozem do kaktusów i sukulentów wiosną i latem, zgodnie z instrukcją na opakowaniu, możesz cieszyć się wilczomleczem obesa przez lata. Wytrzymuje również zimno i mrozy do -2°C ; należy jednak chronić go przed gradem.